Krzyż dwuramienny

Pozostałość krzyża

Krzyż ten zwany karawaką - inaczej krzyżem hiszpańskim, morowym  lub cholerycznym  to rzadko spotykana forma krzyża przydrożnego. W XVI i XVII wieku uchodziła za cudowny środek chroniący przed częstymi epidemiami. Jako środek zapobiegawczy przed morowym powietrzem wznoszono je na cmentarzach epidemicznych oraz przy drogach wjazdowych do miast i wsi. Podczas epidemii, mieszkańcom nie wolno było wychodzić poza ten krzyż. Na czarną śmierć w XVI wieku w ten sposób próbowano znaleźć remedium. 

Nazwa pochodzi od miasta Caravaca w Hiszpanii, skąd dostał się do Włoch, a za pośrednictwem pielgrzymów rozpowszechnił się w Europie. Bardzo popularny w Polsce pod koniec XVIII, w XIX i na początku XX wieku. Krzyż tworzy pionowy pień i dwie poprzeczki z których górna jest trochę krótsza od dolnej. Znaczna część karawak w Polsce miała obydwie poprzeczki o równej długości.

Ten krzyż świadczy o przejściu epidemii (być może tyfusu), która dotknęła mieszkańców  po I wojnie światowej. Znajduje się przy drodze na terenie posesji nr 60.

M.Kruk