Podkońce – poprawna odmiana nazwy miejscowości

Szanowni Państwo!

W 2016 roku w wyniku stosowania przez media formy odmiany nazwy naszej miejscowości z końcówką -ów (Podkońców - dla nas obcej)  mieszkanka Podkońc, Pani Anita zwróciła się z zapytaniem do profesora Jana Miodka celem wyjaśnienia  stosowania poprawnej odmiany nazwy Podkońce.

Pan profesor Jan Miodek wyjaśnił pisząc:

„[...] Nazwom tego typu polski system gramatyczny oferuje dwie postacie dopełniacza: albo z końcówką -ów, albo z zerem końcówkowym, dlatego obie formy - Podkońc i Podkońców - należy uznać za strukturalnie poprawne i tylko miejscowy zwyczaj decyduje, która z nich jest w użyciu. Wiem, że na Mazowszu warianty typu Podkońc, Piask, Groszk mają utrwaloną tradycję. Mając ją na względzie, broniłbym Podkońc [...].”

Nadmieniam, że zgodnie z lokalnym zwyczajem w użyciu stosowana jest forma
PODKOŃCE - PODKOŃC

W związku z powyższym broniąc miejscowego zwyczaju serdecznie proszę o stosowanie takiej odmiany.

Mariola Kruk

Pochodzenie nazwy miejscowości

Podkońce, Podkońc = nazwa wsi, dawniej Podkończe /Rzecz/: Podkończe 1887 SG VIII 409, Podkońce 1967 Spis 872;
- od wyrazu przyimkowego pod koniec w związku z peryferyjnym usytuowaniem; utrwalenie się mazurzącej wymowy cz jak c spowodowało, iż nazwa zaczęła funkcjonować jako forma popularna;
Podkończe = dawna nazwa wsi Podkońce /Rzeczniów/.
Nazwa  Podkońce-Szkoła występuje tylko na terenie naszej gminy.
Nazwa topograficzna. Charakter miejsca, położenia osady.

Podkońce-Szkoła: część wsi Podkońce, sołectwo Podkońce.
Podkońce-Szkoła = człon utożsamiony w nazwie Podkońce-Szkoła, Podkońc –y = nazwa części wsi Podkońce /Rzecz/;
Szkoła = człon odróżniający w nazwie Podkońce-Szkoła, Podkońc –y = nazwa części wsi Podkońce /Rzecz/.
Nazwa kulturowa. Przejaw innej działalności człowieka i topograficzna j/w.

Źródło:
D. Kopertowska, Nazwy miejscowe województwa radomskiego, Kielce 1994, s. 53-54, 237.
Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce, t. 2, Warszawa, 1982, s. 795.