Konkurs gminny

 KONKURS!!!

Jak wypromować własną gminę

Założyciele OSP w Podkońcach

Mieszkańcy Podkońc, którzy przyczynili się do założenia Ochotniczej Straży  Pożarnej w naszej miejscowości w 1949 roku.

Jan Frynas

Maksymilian Wróbel

Władysław Pawelec

Zdjęcia z prywatnych albumów M. Frynas, A. W. Dąbrowskich, H. T. Sar.
Dziękuję za użyczenie fotografii.

"Przybyli ułani..."

Dnia 10 sierpnia 2010 roku w drodze powrotnej po odprowadzeniu pieszej pielgrzymki na Jasną Górę do Sanktuarium w Kałkowie naszą miejscowość odwiedzili ułani z Ciepielowa (w pięknych strojach na koniach) . Spędzili około 1-2 godzin na placu strażackim z przeznaczeniem na odpoczynek i napojenie koni.
Był to wspaniały widok (szkoda - brak fotografii).

M. Kruk

Pomoc medyczna

W dawnych czasach z powodu braku dostępu do profesjonalnej opieki medycznej praktycznie w każdej miejscowości znajdowały się osoby, które umiały udzielić pomocy medycznej w zakresie, np. stomatologii, położnictwa, pielęgniarstwa, ziołolecznictwa itd. Również i w naszej miejscowości można było skorzystać z takich oto usług:

• dentysta - usuwanie zębów: p. Jan Dygas i p. Jan Wróbel (posługiwali się oryginalnymi narzędziami medycznymi);
• babka - akuszerka - położna: p. ... Łagowska (jej córka w czasie wojny była wywieziona na przymusowe roboty do Niemiec, przeżyła);
• wykonywanie zastrzyków: p. Joanna Chełstowska do 1968 r. (zakonnica mieszkająca przy kościele mariawickim w Prędocinie) oraz p. Janina Derlatka - posiadała oryginalny zestaw igieł i strzykawek wraz z naczyniem do ich sterylizacji;
• zielarza we wsi nie było ale każda gospodyni znała właściwości i sposób zastosowania podstawowych ziół oraz zasady ich zbierania, suszenia i przechowywania. Te informacje były przekazywane z pokolenia na pokolenie; 
• doktora - lekarza we wsi również nie było, najbliższy w mieście Iłża (z porad doktora korzystano tylko w trudnych sytuacjach).

Źródło tekstu:
Informacje uzyskane od mieszkańców Podkońc.

M. Kruk

Nasza szkoła (1922)

Szkoła oraz mieszkańcy Podkońc

Fotografia przedstawia część budynku szkoły w Podkońcach bardzo wczesną wiosną przed przeprowadzeniem elektryfikacji wsi (początek lat 60 XX wieku) ponieważ te duże drzewa - kasztany zostały usunięte podczas elektryfikacji tej miejscowości.

Widoczna biała tabliczka na ścianie ganku to szyld szkoły wyrzeźbiony w desce.

Napis prawdopodobnie brzmiał (jeszcze do konsultacji):

Wiejska Szkoła Podstawowa w Podkońcach.

Fotografia pochodzi z prywatnego albumu Państwa M. i S. Dziura.

Dziękuję za użyczenie zdjęcia.

M. Kruk

Wierzbki

Wierzbki - nazwa miejscowego stawu - prawdopodobnie wiąże ze skupiskiem starych wierzb, które wyrwano a w zagłębienia po ich usunięciu napłynęła woda i w ten sposób powstał staw.
Był on jedną z atrakcji dla dzieci i młodzieży tej miejscowości ponieważ do około lat 90 XX wieku służył jako kąpielisko latem i lodowisko w mroźne zimy.
Znajduje się na terenie posesji nr 61 (większa część) i posesji nr 60 (mniejsza część stawu).
Jest w sąsiedztwie pozostałości krzyża dwuramiennego (morowego) oraz kamienia od byłego wiatraka.

Staw (marzec 2009 r.)

M. Kruk

Stare wiatraki

W naszej miejscowości w ostatnich latach były dwa wiatraki służące do mielenia ziarna. Jeden z wiatraków miał Franciszek Kiepas (obecnie posesja nr 63). Młynarzem w tym czasie był Edward Skóra z Rzechowa. Ten wiatrak kupił Józef Pawelec również mieszkaniec Podkońc (obecnie posesja nr 60). Początkowo młynarzem nadal był E. Skóra, który później odszedł do pracy do Jana Dziury a tu już sam właściciel wiatraka mielił ziarna. Wiatrak rozebrano w latach 60 XX wieku.

Pozostałość pierwszego wiatraka - kamień
do mielenia ziarna (marzec 2009 r.)

Wiatrak u Józefa Pawelca, staw Wierzbki
oraz mieszkaniec Podkońc

Drugi wiatrak posiadał Jan – Jasiek Dziura (obecnie 40 nr posesji). Ten natomiast został sprzedany (według przekazów mieszkańców znajduje się przy drodze 747 w kierunku Lipska).

Panowie z Podkońc na kołowrocie od wiatraka
u Jana Dziury 

Wiatrak pochodzący od Jana Dziury
(14 maja 2009 r.)

Fotografie czarno-białe z albumu rodzinnego Państwa H. W. Millerów oraz Kiepasów. Dziękuję za użyczenie zdjęć.

Źródło tekstu:

Informacje uzyskane od mieszkańców Podkońc: W. Millera, M. Kiepasa, H. Wróbla.

Bardzo pięknie o starych wiatrakach w wierszu Wiatrak pisał Bolesław Leśmian poeta związany z pobliskim miastem Iłżą.

WIATRAK

Piętrząc się nad ugorów chętną mu równiną,  
Wiatrak, na wszystkie wokół odsłonięty światy, 
Poskrzypuje drewnianą w tańcu krynoliną,  
A na trawę, jak diabeł, miota się rogaty.  

Wędrowcze, w jednym miejscu zatkwiony kosturem,  
Co znaczą twoje wstrząsy i nagłe podrygi? 
Komu kłaniasz się wokół dębowym kapturem?  
Z kim tak trafnie rozmawiasz na migi i śmigi?  

W co wierzysz? Kogo widzisz nad sobą w lazurze? 
Gdybyś się uczłowieczył – jakie miałbyś lica?  
Co za stwór się zataił w tej sękatej skórze? 
Czym jesteś, oglądany przez duchy z księżyca?


ze zbioru „Łąka”, 1920 r.

M. Kruk 

Coś dla Mężczyzn

Mężczyźni również mają swój dzień. Przypada on właśnie dziś – 10 marca w Dniu Czterdziestu

8 marca

Muzykanci

W Podkońcach w latach 1920-1939 grali: Jan Dygas (skrzypce), Stanisław Dygas (harmonia), Antoni Pawelec (bęben).

W latach 1980-1990 występował zespół Henryki Dziura (akordeon).

Członkowie zespołu: Bronisław Dusza z Rzeczniowa-Kolonii (gitara), Wiesław Bogdański z Rybiczyzny (saksofon, trąbka), Marian Bródka z Iłży (perkusja) oraz Eugeniusz Jaśkiewicz i Jerzy Fereniec (perkusja).

W ostatnich latach Henryka Dziura występowała solo, a muzyka w jej wykonaniu zrejestrowana została w Radiu Kielce. Obecnie Henryka Dziura mieszka w Piłatce.

W latach 1980-1995 działał zespół Zgoda w składzie: Edward Czubak (saksofon tenorowy), Krzysztof Listek (gitara basowa), Stanisław Grudniewski (akordeon, organy), Marian Stanisławek (saksofon altowy), Stanisław Otwinowski (perkusja).

Skład zespołu ulegał zmianom.

Zespół ZGODA
Fotografia z albumu Państwa Grudniewskich
Dziękuję za użyczenie zdjęcia

Źródło tekstu:

Materiał opracowany przez Mariolę Kruk i opublikowany w:

Ziemia Lipska. Historia, gospodarka, infrastruktura społeczna, t. 1, pod redakcją Cz. Barańskiego, Warszawa 2006, s. 116.